Kayıp Sayfa

Kendim uzakta....!

Sat, 15 Aug 2009 07:45:00 +0300

Daha onceleri dizilerde, filmlerde surekli raslayipta gercek hayata uyarlayamadigim bir sahne var. Bu sahneyi her gordugumde 'allaaa allaa ne tuhaf neden benim basima gelince ben boyle yapamiyorum' diyerektende yorumlardim. Simdi neredeyse 3 haftayi gecik bir suredir Canada'dayim - aman haa ne sanslisin taaa nerelerdesin demeyin cooookkkk slklclllll- simdiden parisin o kalabalikligini ozledim. Megersem seviyormusum ben Paris'i. Caddelerdeki insan coklugu, mimari yapisi, demir yigini, metrolar, otobus beklerken kac dakikasinin kaldigini gosteren dijital aygit, sinemasi, cafeleri, bulvari, arabalari, pis kokusu, dilencileri megersem herseyiyle biz bir butunmusuz.
Ben ilk Turkiye'den Paris'e gittigimde hic ozlememistim Turkiye'yi (sakin kizmayin) ama dogrusu bu. Cok sevmistim Paris'i. Yillarca uzerimdeki eksikligin ne oldugunu anlamistim - daha 17 bucuk yasindaydim

Oysa Canada oylemi. Otobus duraklarinda saat gostergesi bile yok.
Gidecek hic bir yerim yok. 1 haftada slklntidan yaprak dokumunun son 20 bolumunu izleyip, aman tanrim ne bos bir hayatim var demeye bile getirecektim isi :)
Valla nejla ruyalarima giriyor artik :)

Onun disinda, gelelim su bastaki olaya, ben boyle evin derinlerinlerinde bulanirken bu dizilerde saatlerce karanlik odada oturup biri geldiginde
-aa zamanin gectigini farketmemistim olayini anlayamiyorum. Yani siz yapiyorsanizda gercekten normal buluyorsaniz soyleyin, ama benim ruhum daha da daraliyor.
O kadar bunaliyorum ki su evde, sabah aksam yiyorum iciyorum, beni taniyan arkadaslar bilir kitap d.. ( devamı )

Bir hastalik gibiydi, yayildi hucrelerimde!

Wed, 10 Jun 2009 22:41:00 +0300

Insanoglu surekli ulasamadigini arzular. O ulasamadigi seye bir kere ulastimi artik o sey onu eskisi kadar cekmez. Bu insanin dogasinda vardir. Bunu degistiremez. Surekli olmayani arzular. Ben boyle degilim diyenler varsa aramizda, aslinda onlarda oyledir ama isteklerini akil yoluyla duzene sokmaya calisirlar. Ve bu hayatlarinda bir sorun teskil etmez.

Sorun birseyi isteme derecesi bazen inanilmaz yuksek safalarda oluyor, ve biz bu seye okadar odaklaniyoruzki, hayattan zevk alamayacak duruma geliyoruz. Bu bir esya olabilecegi gibi bir insana duyulan istekte olabilir. Karsinizdaki bayani oyle arzularsinizki, ona duydugunuz arzu ve istek ona bir kere sahip olduktan sonra gecer. Oysa hic arzulamadiginiz biriyle kurdugunuz bir iliski daha uzun, ve guvenli olabilir. Niye? Cunku arzulanmayan kisiden oncelikle bir beklentiniz yoktur. Zamanla onu farkedersiniz, ve zamanla hayatinizdaki yerini alir. Oysa, inanilmaz bir sekilde arzulanan o kisi, sizin icin hayaldi. Hayallerinizi susleyen bir varlikti. Hayaller her gercege donuztugunde yeni bir hayalin pesinden kosacaksiniz.

Ve bu nedendendirki, insan oglu hic mutlu olamaz. Yani mutlulugu kisadir genelde. Kendimden biliyorum, su anda tek istegim sinavlarimi vermek, verdikten sonra unuversiteye kabul edilmek, ondan sonra meslekte basarili olmak vs... vs.... vs... Yani her seferinde sunu yapsam baska bir sey istemiyorum desemde, isteklerimin sonu gelmedigini bende biliyorum...

Kararsizlikta kotu aslinda....

Ben cok kararsizim. Hayatta ne on plana alinmali bilmiyorum... Yani surekli karar degistiriyorum. Bir gun aile, coluk cocuk diyorum, ertesi gun kariyer, cok para, guzel bir meslek. Yani, isteklerim cok anliklar, uzun omurlu degiller. Sinav donemlerinde acayip gaza geliyorum, ve bu ugras bana cok guzel geliyor. Birsey icin ugrasmak ve onu elde ettikten sonraki o zaf.. ( devamı )

Yeni anladim....

Sun, 12 Apr 2009 10:54:00 +0300

Canim cokkk SlkllIyor...
Dun hic birsey yapamadim, tam tamina 3 tane korku filmi izledim. Hayaletli filmler . Bundan sonra sacma korku filmleri izlememeye karar verdim. Hitchcook'un filmlerini izlemeliyim sanirim. Ya da ne bileyim daha kaliteli korku filmleri. Sonra 'Silbastan'i izledim. Jim Carrey oynuyor. Filmi izlerken Jim Carrey'i oyuncu olarak sevigimi farkettim. Hangi film olursa olsun, el hareketi, konusma sekli, saclari cok orijinal.

Film guzeldi. Birini cok seviyorsun, onun cok kusurlari oldugunu biliyorsun, ama onu yinede cok seviyorsun. Sanirim ask bu oluyor. Ondan vazgecemiyorsun...

...

Bundan iki yil once, escalade (tirmanma) sporu yapiyordum. Okulun zoruyla yapilan birseydi, ama zamanla cok hosuma gitti. Dag imaji verilmis, buyuk bir salon, yapay tirmanma, gercekle tek farki guvenilir olmasi sanirim... Ben tirmanmaya basladim, En ust tepeye ciktim. Cok yuksekti. Kendimi asagiya birakma ani geldiginde,
asagidaki arkadasa
-slkl tut diye bagirdim.
-Tamam, dedi.
-emin misin?

Neyse biraktim kendimi asagiya. Sanirim hayatimin en guzel aniydi o an. Bilmem kac metre inip ayagimi tasa geri carpip yine iniyordum asagiya. Ve bu boyle devam etti. Havada ki bosluk ne guzeldi...

Sanirim ask da boyle birsey, once korkuyorsun, guvenmiyorsun, sonra kendini icine birakiyorsun. Ve bir kere biraktin mi vazgecemiyorsun...

-----

.. ( devamı )

Acindirma eylemi

Sat, 11 Apr 2009 00:39:00 +0300

Canim bugun fazla bir ilgi istedi. (Sanki hergun almiyormusum gibi)
Vahap'a cookk rahatsiz oldugumu soyledim, aslinda rahatsiz degildim. Naz yapiyordum. Benimle ilgilenmesi hosuma gidiyor. Her mesaj yolladiginda '' Cokk kotuyumm kocacimm'' dedim, ve hosuma da gitti.... (vahap bu satirlari okursa ne olur? :)

Simdi saat gece yarisina geliyor ve sevgili esim beni 2 saatten beri aramadi, acaba bu beni dusunmedigi anlamina mi geliyor :)

Konuya gelelim, acaba biz neden doymuyoruz, yani vahap gibi ilgili bir adamdan bile daha fazla ilgi bekliyorsam sanirim sorun bende olsa gerek... Dusundum tasindim... Bulamadim? Lutfen okuyup gecmeyin bana yardimci olun :)

Ciddiyim...... ( devamı )

Mutluluk .....

Sat, 14 Feb 2009 00:24:00 +0200

Mutluluk damarlarimi sardi desem cok mu klasik olurum? Ozgurum desem mutlu olmusta olur muyum? Ya da ben niye hep ask konusunu isliyorum. Okuyucularim artik gelmiyorlar.....

Konu degistirecegim....

Sevgili esimin her agzima aldiginda bana kizdigi ve olumlu dusun dedigi konuyu ele alacagim cunku henuz sizleri biktirmadim :))

Bende bir korku var. Ve gercekten son derece insani bir korku, ama sorun eskiden bende bu korku yoktu, umursamazdim. Doganin kanunu bu derdim, ve kabullenirdim herseyi...

Simdi determinismden yola cikarak, "neden-sonuc" iliskisine baglarsak yasam ve olumu, o zaman ruhumun bir esi oldugunu dusundugum esim hangi noktada olacak. Burada Hegel devreye giriyor " neden-sonuc" ilkesini silip "neden-amac" ilkesini one suruyor, yani ben O'nun nedeni isem O benim sonucum degil amacimdir. Cunku sonuc birseyi bitirmeyi oncu kilar. Ama amac yeni nedenler ortaya cikarip devamlilik katar bu surece...

Gelelim nerden girdim bu konuya. " olum" den...

Olumun belirsizligi beni cok tedirgin ediyor. Bunun en buyuk nedeni ise, oldugumde belirsizligin icinde kaybolma dusuncesi. Yani var olan ben, acaba gercekten beni temsil eden fiziksel olan bu vucut mu? Yoksa ben dusuncelerimle, davranislarimla fiziksel gorunusumden ayriliyormuyum? Eger bu ayrilma dogruysa ruh ve beden ikilisinide ayiriyoruz ve ruhu metafiziklestirip, olumden sonrasinida kesinlestiriyoruz. Ama benim bedenim beynimin bir urunu ise, ve be.. ( devamı )

Dugune Giderken....

Thu, 11 Dec 2008 01:18:01 +0200

Beklenen zaman icin geri sayima baslarken heyecan doruklara tirmandi... Hayatimda ilkkez esas kizi oynayacagim sanirim... Bir gecenin telasi 1 ay onceden basliyormus. Halbuki dugunler ne kadar basit geliyordu gozume... Hic de oyle degilmis... Patasi, muzigi, kameramani, arabasi, kuaforu, cicegi, davetiye dagitimi, yemek secimi, icki alisverisi, kinasi, manisi, eldiveni veeeee balayisiiii!!!! Acaba oyle yorucu bir gunden sonra balayi yapacak halimiz kalir mi?

- Bekle canim 2 dakika sonra geliyorum...
--- Askimmmm!!! Uyansanaa yaaa!!!

Acaba boyle mi olacak sonumuz :) Olmaz heralde...

Son 10 gun kaldi dugune ve ben ne ayakkabimi ne cicegimi ne gelinlige tartarami nede gelinligimi terziden aldim :))) Ama otelimizi ayirdim... Hatta super bir romantik suprizde!!! Ama burada yazamam yoksa askim gorur :) Sonraa subat icin yapacagimiz geziyi bile programlamaya calistim... Sonuc olarak ben neye onem veriyorum :) Siz soyleyin...
Su anda gecenin yarisi ve annemle altinlar yuzunden kavga ettik :)) Daha dagitilmamis bir suru davetiye var... Uff!!! Zorr yaa...

Ama yemeklere karar verdik: Tandir yaninda pilav ve sebze garnituru...
Mezeler bol olcak... Ickide sinir yok :))))
kolayi protesto et, viskiyi kolasiz ic :))

Heyecanimi paylasayim dedim...
Eger okuyanlardan bu krizi basariyla atlatmis olanlar varsa, destek yazilarini bekliyorum...
Mesela bir iki sorum olacak:

Makyajim sabahtan yapilacak ve butun gun resim cekimleri icin dag bayir gezecegiz... Sonunda makyajim bozulmazmi

Ben o gelinlikle nasil hareket edecegim...
Ozellikle wc ihtiyaci nasil olacak....
Ya muzikler, eminim muzik zevki anneme hitap edecek...
Amaa hic yoktan ankarali turgut yok :)))

neyse ben en iyisi yatayim, yoksa cirkinlesirim :)))
Hain ablaaaa!!! nee takicannn banaaa :)))

.. ( devamı )

Dugune Giderken....

Thu, 11 Dec 2008 01:18:00 +0200

.. ( devamı )

Beyinin Tuhafligi

Sat, 15 Nov 2008 00:29:00 +0200

Bugunlerde yeni seyleri dusunuyorum nedense. Neden dusundugu mu bilmeden....
Mesela ders icin Orhan Veli'nin bir siirini calisiyordum.Soyle basliyor;

""Ben Orhan Veli, 1 yasimda kurbagadan korktum...""
Birden orada durdum. Aslinda okuyucuya ne kadar basit gelen bir cumle degil mi?
Ne yapayim yani, korkmussa korkmus...
Ama birden kendi beynimde en eski hatirama ineyim dedim, daha dogrusu inmeye calistim, ama yapamadim...
Gozlerimi kapattim, 5 yasimda ana okulunda ki dogum gunu partimi gordum. Biraz daha dusundum, annemle babami arabistana ugurladigimiz gunu gordum ama yasimi hatirlayamadim.Biraz daha dusundum, gemlikte annemle papatya topladigimiz o gun...
Evet buldum!!!
Sadece 3 yasinda idim. Ormana gitmistik, ve dort bir taraf papatya icindeydi, o manzara sanirim hayatimda gordugum ve sahitlik ettigim ilk ve en guzel manzaraydi....

Ama yine de Orhan Veli kadar asagiya inemedim...

Ne yapalim, demekki bizimde anilarimiz 3 yasindan itibaren basliyor...

Ben birde slk slk olumu dusunurum...
Cok merak ederim
Gecen gun derste bir ekenomist hakkinda konusuyorduk, kizin biri dediki " oldumu " Cok basit bir soru degil mi? Olup olmedigi, cunku eger olduyse tarihi gerekiyor sinavda isimize yarayabilir ama onun o sorus tarzindaki ruhsuzluk inanilmaz derecede ilgimi cekti. Bir insan ne kolay olum kelimesini kullanabiliyor. Olum ne kadar hayatin bir parcasi da olsa, bize gelecegini unutuyor muyuz bazen?
Nedense ben hic.. ( devamı )

Thu, 06 Nov 2008 06:53:00 +0200

Yine varliginla mutluluk sardi dort bir yanimi...
Bir insan bu kadar harika olur mu? Ya da Tanri bir insan oglunu bu kadar mukemmel yaratabilir mi? Soruyorum kendi kendime ama bir yanit veremiyorum... Yoksa benim gozumde mi bu kadar harikasin sen birtanem...

Yine gidecegim cumadan sonraki o kotu gun... Ben hic sevmedim su ayrilik anlarini. Belki ondan olacak ki kavusmalar biraz buruktu icimde... Seni 6 hafta sonra yine gorecegimi bilmek bile yeterli olmuyor. Yoklugunla omrumden gecen 6 hafta cok, cok fazla. Neden gittigimi anlamiyorum cogu zaman. Dunyevi isteklerin dogrultusunda cizilmis bir gelecek programinda ask neden ikinci planda bunu da bilmiyorum. Ask oyle guzel ve oyle kutsal bir duygu ki, bence insanogluna bu dunya da verilmis en harika hazine. Yasam kisaligin da insanin tatmasi gereken en guzel sey ask. Insanlar oyle bir yasiyorlar ki, sanki olumsuzler, sanki sahip olduklari herseyi beraberlerinde goturecekler, bu kosturmaca icin de, guzelliklerden cok uzaklar.

Ne kadar da asktan bahsediyorum ama, beni tanimayan da diyecek ki, bu kizin kocasindan baska birsey yok galiba dunyada :) Var var, hepsini cok iyi biliyorum. Her seyi biliyorum. Herseyi ogreniyorum, fonksiyonlar,denklemler,limit;er, statistik, grafik, ekonomi, tarih, cografya, felsefe, 1. ve 2. dunya savasi, soguk savas, kore, vietnam, komunizm, kapitalizm, Lenin, Stalin, Thruman, Churchil,Fidel Castro, Che, 1299'dan 2008'e kadar onemli tarihi herseyi siralayabilirim.....
Ama bunlarin hic birinin onemli oldugunu dusunmuyorum. Kafamin icinde neden oldugunu bilmedigim butun bu tarihi bilgilerin varligi bana nedense ask kadar huzur vermiyorlar.Ya da, onun gozlerine baktigimda, uyurken her nefes alis verisinde nefesini icime cektigimde hissettigim o duyguyu hic bir matematiksel islem kanitlayamaz.
O oyle bir anki, beyninizde sahip oldugunuz butun bilgiler, anilar ve hatiralar silinip gidiyor. Tek bir ani, o ani yasiyorsunuz. Varliginiz onun varligini.. ( devamı )

Deliyim Deliyim!!!

Sat, 01 Nov 2008 22:52:00 +0200

En son yazdigimda Kanada'dan Paris'e donuyordum, ve icimdeki buruklugu oldugu gibi yansitmistim.... Simdi ise bir haftadan beri Kanada'dayim Acaba diyor musunuz? - Bu kiz ne kadar cok Kanada Paris yapiyor Ben onun icin daglari bile asarim
Iki haftalik tatile geldim esimin yanina... Tabi bir haftasi gitti bir hafta kaldi... Biraz uzucu...

Dun 31'iydi. Vahap'imla benim tam tamina 3.ayimizdi evliligimizde....
Biliyorum belki komik gelebilir, yada, aah su kadinlar her dakikayi ellerinden gelse kutlayacaklar diyebilirsiniz. Ama benim icin anlami biraz daha degisikti. Evliligimiz biraz ayrilikli bir evlilik, ben okulum geregi Paris'de durmak zorundayim ve o da isinden dolayi burada, yani 3. ayimizda birlikte olabilme durumu benim icin cok guzeldi...

Kafamda muhtesem bir supriz vardi, gerceklestirmek icin sevgili esimden para istedim Ona hediye almak icin parayi ondan aldim... Sabah giyindim kusandim, magazalari gezdim ve tam istedigim seyi buldum...Ve aldim.... Sonra eve gittim... Kucuk kucuk kagitlar hazirlaryip evin farkli yerlerine yerlestirdim. Her kagit baska bir kagitla baglantili. Ve kagitlar en sonunda onu hediyeye yani ogun giyecegi kiyafete goturecekti....

Evden ciktim bir arkadasimizin evine gittim.... Aksama beni aldiginda, arabada, koltugun arkasina baksana dedi.... Bir baktim, buyuk bir paket, biliyordum ne oldugunu... Bana parfum seti almis... Hemde Hynose! En sevdigim marka.... Acikcasi 3.. ( devamı )