Kayıp Sayfa |
 Beyinin Tuhafligi Bugunlerde yeni seyleri dusunuyorum nedense. Neden dusundugu mu bilmeden.... Mesela ders icin Orhan Veli'nin bir siirini calisiyordum.Soyle basliyor; ""Ben Orhan Veli, 1 yasimda kurbagadan korktum..."" Birden orada durdum. Aslinda okuyucuya ne kadar basit gelen bir cumle degil mi? Ne yapayim yani, korkmussa korkmus... Ama birden kendi beynimde en eski hatirama ineyim dedim, daha dogrusu inmeye calistim, ama yapamadim... Gozlerimi kapattim, 5 yasimda ana okulunda ki dogum gunu partimi gordum. Biraz daha dusundum, annemle babami arabistana ugurladigimiz gunu gordum ama yasimi hatirlayamadim.Biraz daha dusundum, gemlikte annemle papatya topladigimiz o gun... Evet buldum!!! Sadece 3 yasinda idim. Ormana gitmistik, ve dort bir taraf papatya icindeydi, o manzara sanirim hayatimda gordugum ve sahitlik ettigim ilk ve en guzel manzaraydi.... Ama yine de Orhan Veli kadar asagiya inemedim... Ne yapalim, demekki bizimde anilarimiz 3 yasindan itibaren basliyor... Ben birde slk slk olumu dusunurum... Cok merak ederim Gecen gun derste bir ekenomist hakkinda konusuyorduk, kizin biri dediki " oldumu " Cok basit bir soru degil mi? Olup olmedigi, cunku eger olduyse tarihi gerekiyor sinavda isimize yarayabilir ama onun o sorus tarzindaki ruhsuzluk inanilmaz derecede ilgimi cekti. Bir insan ne kolay olum kelimesini kullanabiliyor. Olum ne kadar hayatin bir parcasi da olsa, bize gelecegini unutuyor muyuz bazen? Nedense ben hic bir gun olebilecegimi dusunmuyorum. Bize dunyqyi bu kadar sevdiren sey acaba nedir? Bazen maddi bazende manevi seyler olsa gerek... Aslinda birgun yok olacagimi dusunmek tuhaf geliyor. Topragin altinda boceklere, solucanlara yem olacagim, ekolojiye bir katkim olacak... Bedenim curuyecek ama ben hep bir yerlerde olacagim. Agac koklerinden havaya karisacagim belki, solucanin midesinden baliga oradanda insanin midesine girecegim belki :)) Ben olumden hic korkmadim sadece onu merak ettim... Bircok gidenin memnun oldugu o yeri cok merak ettim... Ve daha bircok seyi.... Ben birde insanlari izlemesini cok severim. Onlari tanirim davranislarindan, hareketlerinden vs. vs. vs..... Insanlari kendi aralarinda gruplara ayiririm... ---Bazi insanlari nedensiz bulurum, asla soru sormayan ya da buna gerek duymayan ---Var olan herseye hayranlikla bakan insanlari severim ---Hayati, beyni, evreni, gordugumuz, duydugumuz, sahip oldugumuz herseyi rastlantiyla aciklayanlara artik gulup geciyorum... ---Tabi terslerinede...... Dusunmek guzel sey... Bir yetiskin bir cocuk gibi ozgurce dusunemiyor... Doguyoruz, buyuyoruz, oluyoruz..... Her virgul arasina milyonlarca kelime eklemek sizin elinizde..... "Yazik oldu Suleyman Efendiye" 
23:29 - 14/11/2008 - yorum yaz
|
Hakkımda yeni actigim yemek bloguma mutlaka bakin :)) http://gulunmutfakgunlugu.blogcu.com/ gul_kilic@mynet.com ..... Ana Sayfa Profilim Arşiv Kategoriler Son Yazılar - Ben Olmem! - Kendim uzakta....! - Bir hastalik gibiydi, yayildi hucrelerimde! - Yeni anladim.... - Acindirma eylemi - Mutluluk ..... - Dugune Giderken.... - Dugune Giderken.... - Beyinin Tuhafligi - Başlıksız - Deliyim Deliyim!!! - i need help!!! - Kifayetsiz BIr Hayat.... - Başlıksız - Sevginin dogdugu yer...! Arkadaşlarım • Blogcu Yardım • hainkadin • ladres • egitimspormizah • taylanabi • unutmayanlara • kyksanalavm • istegidiyorum06 • isocero • restpektif • abc2 • pelincen1 • lezzetvadisi • gulunmutfakgunlugu |
